Volvo a La Doce, en Boiro, case dez anos despois da miña primeira exposición na galería, cunha selección de pezas de distintas series que pon de manifesto un dos fíos condutores do meu traballo: a atención ao asombro, pero tamén ao desconcerto fronte á realidade, nun what the fuck constante.
Este WTF toma préstamos do surrealismo, mais, a diferenza deste, non contén esperanza nin vocación revolucionaria clara. Temo que esas palabras foron xa apropiadas e baleiradas desde outras posturas profundamente inhumanas.
O que queda neste WTF e o que tamén atravesa a miña obra é, tal vez máis como desexo que como certeza, a crenza no imaxinativo, no humor e no delirio cromático como actos de resistencia, ainda que temporal, contra as grandes e pequenas crueldades do cotiá. Tamén a intuición de que o que viñamos entendendo como humano ten que estar, necesariamente, noutra parte, e que quizais a resposta que nos permita comprender, se é que aguantamos na terra o suficiente, non teña forma de palabras.
Como fai dez anos fixeramos co cabaret de Lili Berlín, a inauguración desta nova exposición contará coa performance musical de #BORDE, que será ademais a primeira presentación pública da proposta máis íntima e fronteiriza de Suso Alonso e que se autodefine como cantautor desinfluencer.
Natasha Lelenco
